Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

VOORZANG: Ps. 74 : 2, 15.

Herdenk de trouw, aan ons voorheen betoond ;

Denk aan Uw volk, door ü van ouds verkregen ;

Denk aan Uw erf, het voorwerp van Uw zegen,

Aan Zions berg, daar G' eertijds hebt gewoond.

Hoe menigmaal hebt G' ons Uw gunst betoond,

't Zij G' een fontein deedt uit een rots ontspringen,

Of op een hoop de wateren samendringen,

"Wanneer de stroom door U werd uitgedroogd.

Vermenigvuldigen zich niet de gedachten in Uw binnenste M. H., wanneer gij met ons, in eene ure als deze, uwe voeten zet aan de plaats des gebeds ? Ongetwijfeld verdringt schier de eene gedachte de andere, wanneer gij de rijke geschiedenis der gemeente doorloopt en bepeinst, wat al bemoeienissen God in een reeks van vijftig jaren met haar heeft gehouden.

Weliswaar heeft de gemeente tegenstand verduurd, zijn er tranen gestort, zuchten geslaakt; doch, tot roem van Gods genade heeft de God Jakobs hulp verleend en zegen geschonken.

Die weldaden, door den Heere geschonken, bewust, betuigen wij met Paulus : „hulpe van God verkregen hebbende, staan wij tot op dezen dag."

Het zijn de daden des Heeren, welke ons tot herdenking, tot eene feesture, samenroepen. Helaas ! zoo dikwijls wordt dit vergeten.

Dat wij toch niet het schepsel, maar den Schepper eeren, niet in de gaven, maar in den Gever eindigen !

Sluiten