Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Daar zijn werkelijk menschen, die niet gelooven aan God. Toch zijn dat uitzonderingen. Het atheïsme is niet de regel. Alle volken hebben religie. Het atheïsme heeft nog nimmer, noch bij het heidendom, noch in de cultuur-landen burgerrecht verkregen. Steeds komt de menschelijke natuur er tegen in verzet. Het atheïsme is dan ook volstrekt geen vrucht van, zooals men zegt (!), wetenschappelijk onderzoek, maar vrucht van de verwerping der openbaring; terwijl dit weder voorkomt als gevolg van den twijfel des harten; waarvan de oorzaak ligt in het ongeloof; en dit weer ligt in de verdorven kern van ons wezen. Het is geen hoofdskwestie ; maar een hartskwestie. Al naar we zijn, zullen we hier denken.

Is God een Geest, en wordt er toch gesproken over 's Heeren oogen, voeten enz., dan zijn dat uitdrukkingen voor ons, om naar ome bevatting te spreken van werkzaamheden of eigenschappen Gods, die naar onze bevatting het meest overeenkomen met deze onze menschelijke lichaamsdeelen, en derzelver werkzaamheden.

Dat er maar één God is, is volkomen overeenkomstig het absolute begrip »God" ; het is de duidelijke leer der Schrift; zie 1 Tim. 2 : 5.

Joden, Christenen, Mohamedanen gelooven aan één God. Het heidendom belijdt vele goden.

De namen Gods.

Een naam is de benoeming, het teeken van iets, naar een eigenschap, zoo vooral bij God. Tusschen Zijn wezen en Zijn naam ligt een van Ilem-zelf gelegd verband. Zijn naam is niet met Zijn wezen in strijd, maar doet ons iets van dat wezen kennen.

De naam Gods is God zelf, gelijk Hij zich in een of ander opzicht openbaart.

De naam is het middel dus om zich aan ons bekend te maken ; en waardoor wij over Hem kunnen spreken, en Hem kunnen aanroepen. Wegens de veelvuldige openbaring Gods zijn er ook vele namen. Vanwege onze vele geestelijke behoeften heeft God zich willen openbaren op onderscheidene wijzen, en van daar vele namen.

Deze namen kunnen in hoofdzaak aldus worden ingedeeld :

1°. De Eigennamen Gods;

Sluiten