Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

uitzondering; daarentegen prijken in vele huizen de portretten der ongeloofsprofeten, van de voormannen der socialisten. Daar wonen zeer velen, die met God en godsdienst ten eenenmale hebben gebroken, en door wie de Kijbel „het leugenboek" wordt genoemd.

Eens kwam een Bijbelcolporteur bij een zieken arbeider. Hij trof daar ook den veenbaas aan, in wiens dienst de man had gearbeid. Nauwelijks was de evangelist aan het woord, of de veenbaas verklaarde, dat hij het niet goed achtte, op zulk eene wijze tot den zieke te spreken. „Ik tracht hem maar wat te doen lachen", zeide hij, „dat helpt nog wat, om het lijden voor eene poos te vergeten." Ontzettend. Om van te ijzen, is zulk een tooneel. In eene rood geverfde doodkist wordt daar menigmaal het stoffelijk overschot van een overledene grafwaarts gedragen, terwijl op den rand der groeve roode vlaggetjes geplant staan. Ook daar is dus een donkere nacht, aan dien van het zwartste heidendom gelijk. Eene reuke des doods gaat van die donkere oorden uit, en dat in een land, dat den Christennaam draagt en welks bodem met het bloed der martelaren zoo overvloedig gedrenkt is.

Doch als wij tot u spreken van het moderne heidendom, dat al schrikkelijker onder ons opkomt, hebben wij niet het oog op de doodsschaduw dier geestelijk zoo diep gezonken plekken, maar op de brandpunten der hedendaagsche beschaving, op de zetels der wetenschap, op de middenpunten van handel en nijverheid, waarin de hartader van heel het volksleven slaat. Daar verklaart men in naam der wetenschap, in naam der beschaving, in naam van het gezond verstand den oorlog aan God en zijn Woord, terwijl men zich in de armen van het meest troostelooze heidendom werpt. Zij, die den sprong in dat doodelijke moeras nog niet aandurven, worden voor achterlingen gehouden. De geavanceerden verwijten hun, dat niets dan lafhartigheid en kleinzieligheid hen daarvan

Sluiten