Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zekerheidswaarde dan de postulaten der praktische rede.

Deze oorsprong van onze kennis bepaalt hare waarde en haar karakter naar haren aard, maar in geenen deele de waarde van elke acte van ons kenvermogen en haar resultaat. Wij zijn gewoon kennis met licht te vergelijken. Deze vergelijking is niet willekeurig; zij komt in alle tijden en onder allerlei volken voor en heeft haren grond rechtstreeks in ons menschelijk bewustzijn. Zij is dichterlijk in den diepen zin des woords en heeft het waarheidsgehalte der echte poëzie.

Welnu! De zonnestraal die door wolken en nevelen boort, al wordt hij ook verzwakt en gebroken op velerlei wijze, hij blijft toch licht der zon. In de duistere grot ontwaren uwe oogen, wanneer ze slechts gevoelig genoeg geworden zijn, nog zwakke sporen van licht en ook dat licht is afkomstig van het licht der zon, die God gesteld heeft om licht te geven op deze aarde.

Zoo nu is ook alle kennis, hoe zwak, hoe gebroken ook en afgeleid, toch altijd afkomstig van die kennis, die God den mensch gaf, toen Hij hem schiep naar Zijn beeld en gelijkenis; en hoezeer de mensch ook verduisterd is in het verstand ten opzichte der hoogere geestelijke dingen, de grondslag zijner natuurlijke kennis is ware, deugdelijke kennis, niet alleen voldoende voor de praktijk des levens, maar ook om het wezen der dingen te verstaan. Hoe die kennis in den mensch ontstaat, is moeielijk na te gaan, omdat we daartoe in de verborgen diepten van ons eigen wezen moeten doordringen, wat altoos slechts in eene beperkte mate geschieden kan.

Alle kennen en weten omvat tweeërlei: een doen of

Sluiten