Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

heden in Frankrijk zien gebeuren waar de kerk aan nieuwe vervolgingen bloot staat. Opmerkelijk, dat waar zij zelve voor bet recbt en de vrijbeid van vereeniging pleit, baar bet gewone burgerrecht wordt ontzegd en baar vereenigingen en congregaties door uitzonderingswetten worden getroffen, die de vrijheid van onderwijs opheffen, aan kloosterbroeders en zusters het recht van vereeniging en de middelen voor het werk, ook dat ten algemeenen nutte, ontnemen, terwijl ambtenaren en officieren van katholieke gezindheid achteruitzetting te wachten hebben, of reeds ondervinden. Hier blijkt op nieuw bet anti-clericalisme tot de grootste onverdraagzaamheid en vervolging te leiden x).

Yelen zullen dit schoorvoetend of in 't geheel niet beamen. Het vooroordeel tegen Eome is zoo groot dat vele Protestanten niet zien dat in de kloosterlingen christenen worden vervolgd, liberalen niet erkennen dat de vrijheid wordt gekrenkt. Wij kunnen den toestand niet beoordeelen zegt men; men zou alles moeten weten van de misdrijven en gevaarlijke kuiperijen der Katholieken; in elk geval zullen zij hun lot wel ruim verdiend hebben. Dit gaat echter niet op. Wij zijn volkomen voldoende ingelicht om, zonder eenigszins de vervolgden te idealiseeren, in de vervolgers den geest en de handelwijze te zien dier onverdraagzame mannen der Revolutie, die begonnen met de kerk ter zijde te laten, eindigden met haar leden buiten het gemeene recht te plaatsen. Het verdient de aandacht dat een fransche Protestant, allerminst gezind met de Eoomschen een verbond te sluiten, integendeel geneigd om bun mate van schuld zelfs in dezen zoo breed mogelijk uit te meten, in een reeks van zeer belangrijke artikels, als zijns ondanks een daarom des te onverdachter getuigenis geeft aangaande radicale overdraagzaamheid 2). Daar velen ook bij ons hier blind voor zijn is bet goed er eenige staaltjes van mede te deelen. Een druk gelezen blad (de Dépêche van Toulouse)

1) Over 1'Anticléricalisme zie men An. Leroy-Beaulieu, Les doctrines de haine, reeds in „Onze Eeuw" Januari 1903 aangekondigd.

2) Ik bedoel E. Doumergue: Ni clérical, ni radical, mais protestant in Foi et Vie, 1, 16 Sept. 1, 16 Oct. 1902.

Sluiten