Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Joh. 1612: „Nog vele dingen heb Ik u te zeggen, doch gij kunt die nu niet dragen" heeft met „exoterisch" en „esoterisch" niets te maken, doch zinspeelt op het notoire feit, dat na Jezus' lijden, dood en opstanding den discipelen en al den Christenen oen heel ander licht zou opgaan over menig feit en woord, waarvan ze nu nog niets begrepen, en dat ze nu ook beter nog niet wisten. Is hetgeen geopenbaard zal worden eenmaal geopenbaard, dan is het ook aan allen, niet aan enkelen bekend. Dus noch esoterisch, noch exoterisch.

Op het verhaal van den rijken jongeling (Marcus 1017_26) wordt nogal nadruk gelegd. Wanneer ge het niet zoo uitlegt, dat Jezus in vers 19 het exoterische antwoord geeft en in vers 21 het esoterische, beschuldigt Annie Besant u, dat ge niet in die plaats gelooft en deze wegredeneert. Zij moest dat niet doen. Bjj nuchtere exegese komt de zaak heel anders te staan. De plaatsruimte ontbreekt ons om dit zoo duidelijk te maken als we zouden willen; we moesten dan het geheele verhaal bespreken. Volstaan we daarom met de opmerking, dat Jezus' doel is den wettischen jongeling, die zichzelf al zoo „goed" vindt, en nog beter wil worden door den raad van dezen „goeden" rabbi, te doen gevoelen, dat hij van „goed" niet kan spreken, daar hij den norm van het goede mist. Daarom stelt Jezus eerst den eisch van vers 19, opdat hij zich afvrage, of hij aan de moest voor de hand liggende eischen van het gebod des zgn. Werkvorbonds heeft voldaan. Uit het antwoord blijkt zijn zelfverblinding, want hij meent van ja. Daarom laat Jezus in vers 21 het mes dieper in de wond gaan en raakt nu de gevoelige deelen. Door dat gebod voelt hij den eisch des "Werkverbonds niet te kunnen volbrengen, en bedroefd gaat hij heen in plaats van nu uit zijn onmacht tot Jezus te gaan, smeekende om genade en vergeving.

Ten slotte Mattheüs 548 : „Weest dan gijlieden volmaakt, gelijk uw Vader, die in de hemelen is, volmaakt is.'' Het schijnt onmogelijk dit gebod op te volgen. Maar de theosooph

Sluiten