Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

verklaart het u. Annie Besant zegt o. m.: „liet is voor den mensch mogelijk, volmaakt te worden gelijk God volmaakt is, «iet in één kout leven,,41iet in twintig, of ye^rtig of honderd jaar, niet in hef ééne korte tijdperk tusschen de wieg en het graf, tusschen geboorte en dood. Dit is slechts één stap naar een volmaking als die van God. Maar leven volgt op leven, groei volgt op groei. Ieder volgend leven kan dichter bij de volmaking worden gebracht, ieder volgend leven zamelt den oogst van het voorgaande in. Met steeds vermeerderende kracht, met steeds toenemenden groei stijgen de menschen tot de volmaking, in de voetstappen van den Heiland. In de lange eeuwen die voor ons zich uitstrekken zal de goddelijke volmaking worden bereikt" *). Ik zwijg er nu maar over hoe ironisch deze woorden, welke ernstig bedoeld zijn, hem moeten voorkomen, die nu na 18 eeuwen het leven en de menschen met die van Jezus' dagen vergelijkt .... Ik ga alleen op de exegese in, en constateer dan, hoe weinig nauwkeurig Annie Besant leest en uitlegt. Al redeneerende substitueert zij ongemerkt voor „ Weest volmaakt" „ Wordt volmaakt", alsof dat geen verschil was. — Stond er: „wordt volmaakt", dan was het nog minstens vreemd, dat er niet bij stond: in dit, maar vooral in uw verdere leven. — Doch het staat er in 't geheel niet. „ Weest volmaakt", d.w.z. bezit „die wesentlich göttliche Vollkommenheit, die sich eben in der allumfassenden Liebe zeigt, im Gegensatze zu der beschrankten der Zöllner und Heiden (V. 46 f.)" (Meyer—Weiss' Kommentar t. a. p.). De tollenaars groetten alleen die ze liefhadden, en gaven dus alleen zooveel liefde als ze ontvingen. Maar de Christenen moesten anders zijn. Hun liefde moet tot allen uitgaan, niet alleen tot degenen die ons liefde schenken. Zoo moeten ze volmaakt, breed, ruim in de liefde zijn, evenals hun hemelsche Vader,

*) Voordr. blz. 67, 68.

Sluiten