Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

de openbaring van het algemeene karakter, dat door het Ego in vorige aardlevens is opgebouwd en voor het inzamelen van den oogst welken het gezaaid heeft" J).

Wat bij de theosophische beschouwing „wedergeboorte" en .verlossing" is, mag ik thans als bekend en duidelijk veronderstellen. De „herhaalde wedergeboorte van onze ziel is het middel voor haar, om nieuwe kennis en ervaring op te doen en daardoor de volmaaktheid dichterbij te naderen." (Johan van Manen). Zoo wordt zij verlost van veel kwaad, en langzamerhand gelouterd en gereinigd. En het kwade Karma neemt gestadig af, doordat dit door liefde en welwillendheid naar alle zijden uit te zenden vernietigd wordt. Dat is den mensch geraden, „want, aannemende dat hij in zijn verleden wel eenig karma van haat zal hebben verwekt, kan hij dagelijks een golf van welwillendheid uitzenden tot al wat leeft, opdat zijne liefde, zich uitspreidend in alle richtingen, alle mogelijke vuren van haat, nog gevoed door lang geleden euvels, moge blusschen." 2).

Eenige toelichting is echter nog noodig om te begrijpen, hoe de theosophen ook de woorden „verzoening" en „vergeving der zonden" kunnen gebruiken.

Over de „verzoening" stelt Annie Besant in hoofdstuk YII van Es. Christ. de theorie op, dat alle hooger leven niet mogelijk is dan door opoffering van het lagere. Nu kan de mensch, als zedelijk wezen, met eigen wil dit offer brengen, dat dus hooger waarde heeft. Schooner nog was het, toen de tweede Logos zich limiteerde in de stof, vrijwillig, opdat nieuw leven geboren zou worden. Dit offer was zoo kostelijk, omdat het gebracht werd zonder droefenis. „Want vreugde is de kern van de wet van offering." 8)

') Theosofische Handboekjes N°. 2, Reïncarnatie, A. Besant. 2<3e uitgave, blz. 60.

2) Theosophia XIII, 1 Mei 1904. (A. Besant) blz. 50.

3) JLiEadbeater, Chr. Geloofsbel. blz. 73.

4

Sluiten