Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

komen in Gods gericht om geoordeeld te worden, want de dood is geen einde doch alleen een verandering, en er is geen gericht anders dan het zich zelf richten onzer daden, naar de Karma-theorie.

Zoo blijkt hoe gevaarlijk dit systeem is. Het sust het geweten in slaap, dat daar getuigt van een God, Die zal oordeelen; van een verantwoordelijk zijn in en voor het ééne leven, dat wij leven; van een noodzakelijkheid van wedergeboorte en vernieuwing des harten. Deze leer strijdt geheel en al tegen de Heilige Schrift, die op bijkans iedere bladzijde getuigt van zonde en genade, en in het welbekende Joh. 316 zoo scherp deze waarheid formuleert: „Want alzoo lief heeft God de wereld gehad, dat Hij Zijnen eeniggeboren Zoon gegeven heeft, opdat een iegelijk, die in Hem gelooft, niet verderve, maar het eeuwige leven hebbe."

Het groote voordeel, dat de theosooph zich van deze leer voorstelt, nl. de Theodicee, d. i. de rechtvaardiging van zooveel in het leven wat ons schijnt te strijden met Gods gerechtigheid, wordt evenmin bereikt. De verhouding is ook te wonderlijk, dat de kleine mensch tegenover den grooten God, den Absolute, zou gaan staan om Hem te rechtvaardigen. Dat is het gevolg, wanneer men weigert zelf onder het recht Gods te gaan staan, en te zorgen, dat men zelf door Hem gerechtvaardigd wordt, in plaats van zich als rechter over God te stellen. Deze Theodicee moet haar doel missen, want zij kan niet anders beteekenen, dan dat het Al-eene zijn eigen weg zal gaan en die dus van zelf goed zal zijn als noodwendig. Van een eigenlijke rechtvaardigheid Gods kan geen sprake zijn, daar deze een persoonlijk God zou veronderstellen. Daarbij biedt deze theorie zooveel philoaophische moeilijkheden, waarop prof. Chantepie reeds wees, dat zij ook als zoodanig mislukt moet heeten. Een interessante fantasie, doch die als een kleurige zeepbel na kort stijgen uiteenspat.

Moest di t de „diepere zin" van het Christendom, „Esoterie

Sluiten