Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

is, wat men wel eens heeft omschreven met het woord bloedtheologie. Maar dit is, M. H., de bijzondere belijdenis , waar Paulus zich als wetenschappelijk gevormd man niet voor schaamt. Integendeel, die belijdenis komt in al zijn brieven sterk uit. Zij beheerscht zijne prediking, hij wenscht in de gemeente niet anders te weten.

De geheel eenige beteekenis hiervan in de gemeente uiteen te zetten, daarmede voor Joden en Heidenen op te treden, is kennelijk zijn streven, welbewust als hij is, dat alleen die prediking is naar den wil des Heeren en overeenkomstig de behoefte van het zondaarshart. Bewust van deze heilige en allergewichtigste taak, waartoe zijn groote Zender hem geroepen had, wist hij bij eigen ervaring van welk een onschatbare waarde het evangelie des kruises is. Wel stuit de prediking van dat evangelie op allerlei tegenstand in de wereld, wel wordt tegenover dat evangelie de vijandschap tegen God en Zijnen Christus openbaar, maar toch is geen macht ter wereld in staat, dat evangelie krachteloos te maken.

Om het kruis op Golgotha was de vijandschap der geheele wereld vertegenwoordigd, naar het scheen vierde de boosheid van menschen hier haar triomf en zou het nu met de leer van Jezus van Nazareth gedaan, en zouden Zijne volgelingen voor altijd zijn beschaamd geworden. Maar geen nood, juist door Zijn bitter lijden en sterven verwierf Christus voor al de Zijnen het eeuwige leven.

Als hemelsche muziek klinkt het op den derden morgen van engelenlippen bij het graf van Jozef: Hij is hier niet, de Heere is opgestaan. Het evangelie des kruises eindigt dan ook niet bij of in het kruis van Golgotha, het heeft niet tot inhoud een dooden, maar den levenden Christus. Wat Paulus in de woorden van onzen tekst uitdrukt, omvat de geheele openbaring van Christus. Zijne vernedering en Zijne verhooging,

Sluiten