Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

gelie, of de inhoud van de belijdenis der kerk voor ons nog wat anders als een ijdele klank is. Paulus heeft bewezen gedurende zijn veelbewogen leven als apostel en dienaar des Heeren, dat hij het vasthouden van de belijdenis der hoop, anderen aanbevolen, zelf in praktijk heeft gebracht. In talen, in wetenschappen, in bevinding overtrof hij alle anderen, en toch bleef hij zijn program getrouw: niets te willen weten dan Jezus Christus en dien gekruist. Aan dat kruisevangelie ontleent Paulus al zijn hoop en al zijn kracht.

Dat is hem genoeg voor het heden en voor de toekomst. Daarmee treedt hij op voor wijzen en edelen zoowel als voor den ongeleerdste en eenvoudigste onder de menschen. Het is hem genoeg, beide in leven en in sterven.

Om in dezen den apostel der Heidenen te volgen, is noodig, M. H., dat we door denzelfden Geest worden onderwezen en geleid. Dat ook in ons hart de liefde van Christus door den Heiligen Geest uitgestort, als een kracht Gods zich openbare. Dat we weten wat het zegt in Adam ons verbondshoofd verloren, maar in Christus gevonden te zijn. Dan weten we ook, dat de zaligheid buiten ons ligt, en dat alleen vrije genade Gods kinderen doet roemen in de Hoop der heerlijkheid. Dan, maar dan ook alleen is te verstaan, dat de prediker van het evangelie aan dat ééne thema: Jezus Christus en dien gekruist, zijn leven lang genoeg heeft.

Dat is de goudmijn waarin we graven, dat is de fontein waaruit het water des levens ontspringt. Voor alle tijden en gelegenheden, voor alle personen en geslachten , is dit het eenige voor al onze behoeften gepast.

Waar die prediking tot haar recht komt, zal men geen steenen voor brood uitdeelen. Daar zal men niet zoeken eigen eer of roem. Gods deugden worden daar in den weg der verlossing en in den Persoon des

Sluiten