Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

faut reconnaitre un certain déchet des opinions recues.'1 (Blz. 25.) „Le dix-neuvième siècle n'a pas toujours été heureux dans ses tentatives apologétiques. Peutêt,re n'a-t-il pas assez eompris que la meilleure apologie est la recherche intégrale de la vérité, sans autre préoccupation que de la découvrir." (Blz. 245.) „La perte sèche n'est que pour les protestants conservateurs." (Blz. 25.) Herinneren wij ons hier, dat ook Abraham Kuyper heeft erkend: „In de rol van den verweerder heeft eerst eene reeks van mannen liet apologetisch beproefd. Zoo dikwijls eene schans of een buitenwerk wierd aangevallen, trok men er ijlings heen, om elk schot van den vijand met een schot uit eigen vuurmond te beantwoorden. Waar ook de vijand zich vertoonde, sloop men hem in loopgraven na; hoe dikwijls men ook met bebloeden kop huiswaarts keerde, toch hield men vol; en met een taai geduld, dat eei'bied afdwong, ging het altoos lans tegen lans gekruist, kling op kling geslagen, soms dolk tegen dolk gewet. Maar hoe men ook van zich afsloeg, het hielp niets, want achter het eene heirleger van bedenkingen, dat hoogstens een oogenblik wierd opgehouden, kwam aanstonds een ander heirleger van nog zwaarder kritische grieven opdoemen. En inmiddels het men door den vijand het plan van den veldtocht bepalen, geraakte daardoor noodzakelijk m hopelooze verwarring, en werd zoo ten slotte van zijne basis van operatie afgesneden. Och, ge kent het droeve

Sluiten