Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

toch zeker niet al te gewaagd dat de beschouwingen, destijdsdoor deze mannen in deftig Latijn aan de Alma Frisiorum Academia voorgedragen, ons niet meer kunnen bevredigen^ Er is zooveel veranderd sedert die dagen. Wanneer een eerzaam schoenmaker een paar eeuwen geleden in den kring zijner gildebroeders een verhandeling „de vero sutore" of anders „de perfecto sutore" had uitgesproken, zouden zijn vakgenooten van dezen tijd stellig weigeren de door hem beschreven eischen voetstoots als een juiste en volledige teekening van eigen ideaal te begroeten. Bij de ontwikkeling van de ars sutrina is vermoedelijk die van de sancta theologia niet achtergebleven. Juist omdat het een onveranderlijke kern bezit, verkeert het Christendom in voortdurende evolutie, en in wondervol aanpassingsvermogen aan alle tijden en alle levensvormen blijft het zijn heerlijke krachten ontplooien. Wil de theologie haar roeping vervullen, dan ondergaat zij mede een voortdurend vernieu wings-proces. Zij handhaaft haar eeuwigheids-karakter nooit beter, dan wanneer zij zich telkens in klare bewustheid, rustig en vroolijk, aan dat vernieuwings-proces onderwerpt. Zij is geen mummie. Zij laat zich ook niet als een mummie behandelen. Gij vermoogt haar niet te conserveeren, evenmin als het u gelukt zonnestralen te bewaren. Wie haar op nonactiviteit zou willen stellen, zou eerst den Heiligen Geest op nonactiviteit moeten stellen, den Heiligen Geest, van wien immers de gemeente, en mitsdien ook haar theologie, de belofte heeft, dat Hij in alle waarheid, in de gansche waarheid zal leiden.

Intusschen ontbreekt het niet aan vaste kenmerken, die voor den theoloog van eiken tijd onmisbaar moeten geacht worden. Welk een verschil tusschen de wijze, waarop een de Ruyter den oceaan schoonveegt, en die, waarop een Togo de Russische vloten uit elkander slaat! Toch moeten tusschen

Sluiten