Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

keeren op hare schreden. Zij geeft geen bis in idem. Hare repetitie is altijd nog iets nieuws. Wij hebben vooruit te zien, maar om dat te doen moet het heden begrepen worden uit het verleden. Het is juist een bewijs voor de onvergankelijkheid van Gods Woord, dat de Christelijke religie, dat ook hare meest principieele openbaring in het Gereformeerd Protestantisme, zich kan aanpassen aan allen nieuwen toestand. Ook met betrekking tot Art. XXXYI is te bedenken, dat het heil niet ligt in het absolutisme van den Staat, noch in de indifferentie van een bandeloos individualisme, het heil ligt in de synthese van Staatsmacht en individueele vrijheid. Onder die synthese alleen zal het religieuse leven der natie zich ontwikkelen naar den aard van dat leven. En het is slechts de vraag, of wij gelooven, dat de Kerk Gods de waarheid heeft. Immers, dan zullen wij ook weten, dat de waarheid haar vrijmaakt door eigen haar inherente kracht. In de vrijheid zal de Kerk van Christus niet sterven. Integendeel Hij, die haar vrijmaakte, is de waarborg voor haar leven. De vrijheid is de machtigste prikkel tot openbaring van kracht en daarom onder het schild der vrijheid alleen is veilig de Kerk. Naar die synthese dus zal ons streven moeten uitgaan en het Calvinisme alleen kan haar verwezenlijken, want het belijdt Gods Souvereiniteit en juist daarom het recht op vrijheid.

En wijl wij staan aan den vooravond van den grooten politieken strijd, is het allen, die de Belijdenis liefhebben, noodig te bedenken, dat de worsteling gaat in laatste instantie om het hoogste volksbelang: de Souvereiniteit Gods en het recht op vrijheid.

Sluiten