Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

wonden van onzen Heere Jezus Christus, Die met Zijne offerande, niet Zijne verdiensten, met Zijn gebed voor ons intreedt bij den Vader als onze Hoogejtriester en als Koning ons regeert, nimmer van ons wijkende.

Daarom zingen de kinderen Korachs vóór, en dan dezen, dan genen, wordt hart en mond geopend en de tong losgemaakt, zoodat ouden en jongen, grooten en kleinen, instemmen in het lied: „God is ons eene loevlucht en Sterkte; Hij is krachtiglijk bevonden eene hulpe in benauwdheden. Daarom zullen wij niet vreezen, al veranderde de aarde hare plaats, en al werden de bergen verzet in het hart van de zeeën. Laat hare wateren bruisen, laat ze beroerd worden; laat de bergen daveren, door hare verheffing. Sela. De beekjes der rivier zullen verblijden de stad Gods, het heiligdom der woningen des Allerhoogsten. God is in het midden van haar, zij zal niet wankelen; God zal haar helpen in het aanbreken van den morgenstond".

Voor zulk een gezang moet de vijand vlieden en vallen en verbroken worden, daarentegen die op den Heere vertrouwen, zijn als de berg Zion, die niet wankelt, maar blijft in eeuwigheid.

Amen.

Psalm 122 : 3.

Dat vreed' en aangename rust

En milde zegen u verblij',

Dat welvaart in uw vesting zij,

In uw paleizen vreugd' en lust.

Om vriend en broed'ren spreek ik nu:

De vrede zij en blijv' in u!

Nooit moet haar nijd of twist verkloeken.

Om 's Heeren huis, in u gebouwd,

Waar onze God Zijn woning houdt,

Zal ik het goede voor u zoeken.

Sluiten