Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

van Christus." — Als een bijzonder blijk der barmhartigheid en der liefde Gods voor Zijne gemeente is het dus te beschouwen, wanneer de Iieere beveelt, dat geroepen, Zijne Waarheid gepredikt zou worden.

Buitendien wil Hij, dat Zijne gemeente Hem de eer geve in handel en wandel, in woorden en werken, zich zelve verloochene, niet zich zelve, maar slechts Hem, Zijne gerechtigheid en genade roeme, zich op Hem verlate, op Hem hope, Hem niet prijsgeve, Zijne seboden eere, liefde oefene, in nood en ellende slechts Hem tot eenen God hebbe en niet eigen goden diene. Ook moet de geheele wereld weten, dat God gerechtvaardigd is in Zijn doen, dat voor een armen zondaar de poort der genade nog open staat, dat echter allen, die Hem verwerpen en zich van Hem afkeeren, naar Zijn rechtvaardig oordeel der eeuwige verdoemenis vervallen zijn. Daarom geeft Hij het bevel met Zijne goddelijke stem, welke zegt: „roep! predik! verkondig Mijn Woord!"

Aldus is het ook in onzen tekst. Jesaja ontving deze opdracht. De Heere wilde Zich daardoor als den getrouwen God, den Heilige Israëls bewijzen. Israël was echter een verloren volk; vanwege zijne zonden moest het naar Babel worden weggevoerd en zou aldaar den toorn van den Almachtige ondergaan, Wiens Woord het in zijn ongerechtigheid en eigengerechtigheid verworpen had. De profeet zag nu reeds van te voren Israël in de ellende der Babylonische gevangenschap liggen; zag, hoevelen zich ook toen nog niet tot den Heere, hunnen God, zouden bekeeren, maar in hunne verharding rustig met Babel en de heidensche afgoderij gemeenschap zouden hebben. Maar tevens zag hij ook, dat de Heere, de God Israëls, Zich toch nog een volk zou doen overblijven, een arm en ellendig volk. Dit volk zou den Heere toch als rechtvaardig erkennen en

Sluiten