Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Zij heeft redding gebracht aan de — voor iederen nadenkenden christen benauwende banden eener verouderde en in menig opzicht onevangelische kerkleer en schriftbeschouwing.

Wat haar grondgedachte betreft, beheerscht zij nog steeds zoowel de moderne als de orthodoxe richting op kerkelijk en godsdienstig gebied, veel meer dan beide gevoelen of erkennen willen. Ik druk dit uit in dezen vorm:

„Indien de moderne, uit afkeer van het wonder, al is het historisch nog zoo welgestaafd, Jezus tracht te teekenen in zijne verhevene menschel ij kheid, hij moet erkennen, dat van allen, die immer op aarde zijn geboren, geen enkele met dien Eenige is te vergelijken en dat alle pogingen, om bijvoorbeeld den Indischen Boeddha naast Jezus Christus te verheerlijken, afstuiten op de reine en verhevene waarheid van het woord en het leven van Christus!

En wat den orthodoxe aangaat: het schijnt mogelijk, — al is het ons een raadsel — dat hij al de leerstellingen, die in de jaren 1618 en 19 samengevoegd zijn als de zuivere uitdrukking der goddelijke waarheid en als onmisbaar bestanddeel van des Christens geloof en zaligheid — voor zijne rekening blijft nemen, maar hij moet erkennen, dat het toch boven alle dingen aankomt op den persoon van Christus en op onze gemeenschap met Heml"

Ook is dat in de Protestantsche kerken van alle landen merkbaar. Toen — om één voorbeeld te geven — Albert Kohier in het jaar 1894 te Parijs drukken liet zijn leerzaam boek: „De godsdienst der kracht", sprak de hoogleeraar Bois in Genève er aldus over: „Vinet heeft ons geleerd, Christus te stellen boven het Christendom en in het proces, dat de vrij(?)denkers onzer dagen de Christelijke leer en kerk aandoen, dragen niet weinigen onder hen (Buisson,

k. & s. XL

2

Sluiten