Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Vader niet"; indien het recht en de waarheid van die stelling, in onze dagen uit honderden openlijk blijkt, die omtrent God en mensch — en dan ook omtrent al het andere, betuigen in het onzekere te zijn en nu met die onzekerheid als hoog-verlichten pralen of weemoedig zich zeiven beklagen — dan moeten ook de feiten van dit geheel eenig leven op aarde onmisbaar zijn, omdat uit die feiten, één voor één en te samen genomen, de beteekenis en waarheid van Zijn Goddel ij ke zending openbaar wordt.

Daarom hebben de Apostelen Hem, met al Zijn werk en woord, met alles, wat aan en door Hem is geschied tot het middelpunt hunner prediking gemaakt. Het was hun daarbij niet te doen om eenige verbazende en boeiende anecdoten uit dat leven huns Heeren. Zij predikten van dat alles als den inhoud van het Evangelie, de zalige boodschap van een heil voor 2ondaars, dat in dezen Christus — niet alleen zinnebeeld, maar historische werkelijkheid was geworden. Zij gaven die herinneringen niet als „verdichtselen van een overspannen verbeelding" die dan „uit en door de leugen" tot de waarheid zouden willen leiden, maar als op aarde gebeurde en door de zijnen aanschouwde gebeurtenissen; riet „als poëtische overlevering, waarin dan — gelijk in de middeneeuwsche legenden — eenige diepere, schoone waarheden verscholen liggen voor de helder-zienden, maar als de heerlijke, heilige daden en ontmoetingen van Hem, dien zij als den Verlosser ook van hun eigene ziel in matelooze blijdschap vereerden en als zoodanig, tot eiken prijs — al kostte t hun vrijheid en leven — aan anderen, aan allen predikten.

In zeker hooghartig ongeduld of medelijden wordt ons gezegd, dat „het wonder het liefste kind is van

Sluiten