Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

wijl de diaconale vrijbuiterij der predikanten tot de grootste onbillijkheden leidt jegens de armen. Immers, onder de predikanten heerscht natuurlijkerwijze de grootste verscheidenheid. Afgezien van de richtingen, die zij voorstaan, is onder hen verscheidenheid van gaven. Er zijn er bij wie de chique bij voorkeur ter kerke gaat, anderen trekken meer de eenvoudigen. Wie de chique achter zich heeft, verkrijgt meer dan wie haar niet heeft. De armen in de wijk ondervinden daarvan de nawerking.

Het zou werkelijk aanbeveling verdienen, als niet slechts de gemeenteleden, maar ook de predikanten in dit opzicht wat gezond clericalisme verkregen. Een clericalisme in dien zin, dat zij bij hun arbeid wat meer in het oog hielden de levensbelangen der kerk, die zij dienen. Het moet beseft, dat zij aan de uitbreiding van Gods Koninkrijk hebben te arbeiden als dienaar der kerk en dat het niet aangaat de kerk op te offeren aan hun particuliere liefhebberij. Met de predikant is hier de eerste, maar de kerk. En wie haar dienen, hebben voor alle anderen te bedenken, dat het van het hoogste belang is de kerk de haar in het volksleven toekomende plaats te doen innemen, ook op het gebied der barmhartigheid. Zij zal er door worden opgericht uit hare vernedering, als zij ook op dit terrein terugkeert tot een gezonder leven. Ook van de oefening der barmhartigheid geldt het schriftwoord: laat alle dingen eerlijk en met orde geschieden. Door het der kerk gegeven orgaan der barmhartigheid te sterken in gezondheid en kracht, kan zij hare roeping vervullen en de fakkel der liefde van Christus doen lichten in de donkerheid der ellende.

Het is hoog noodig, dat de gemeente wakker wordt, dat haar gemeentebesef opwaakt. Ik bedoel daarmede niet, dat het kerkisme moet opleven. Want het kerkisme

Sluiten