Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

nooden te leningen. Als de diaconie niets meer te verdeelen had, dan die schamele inzameling, telde heel de armenzorg der kerk niet mee. Gelukkig dat er nog wat meer is, waarop geteerd kan worden. Maar we gevoelen ook, dat het de roeping der diaconie niet is te teren op vaste bezitting alleen.

En nu ja, er wordt ook nog een wintercollecte gehouden. Hier op deze, daar op die wijze. Zie daar alles wat er geschiedt voor de inzameling der gaven. Een enkele maal wordt den dienaar des Woords verzocht een klaaglied aan te heffen over „den kopersmit", die zooveel kwaad doet. En daarmede is de zaak afgedaan.

Heeft de diaconie hiermede genoegzaam haar taak volbracht? Wie kan dat meenen! Is er geen ander systeem om gaven te verkrijgen dan het zwaaien met dien muffen zak! Zijn er geen offerbussen te plaatsen bij den ingang van het bedehuis en kan de gemeente niet geleerd worden vrijwillig te geven. In ieder geval kan het niet beproefd worden althans bij enkele godsdienstoefeningen om zich te vergewissen? Maar bovendien het is de taak der diaconie de gemeente te bewerken. De diaken heeft de koorden van de beurs los te maken. Hij moet pleiten bij de leden der gemeente. Hij moet ze de kunst van geven leeren. De leden der gemeente moeten hunne roeping leeren verstaan. De diaconie laat zich het werk uit de handen nemen door anderen, die de middelen toch ook moeten zoeken. Welnu, vooral vrouwelijke hulp kan ook in dit opzicht een machtigen steun bereiden.

En nu eindelijk nog iets, dat verbetering kan brengen. Er is gebrek aan saamwerking. Het wordt vergeten dat eendracht macht maakt. Als de diaconie haar arbeidsveld indeelde, zoodat een afzonderlijke afdeeling voor niet direct kerkelijke armen heeft te zorgen, dan kon deze

Sluiten