Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Treub en Francken in 1900 ,de pioniers van een nieuwe toekomst" wegens .de wettelijke maatregelen tegen huwelijken van erfelijk belasten ; dit desideratum zal worden gevoeld, niet slechts als een algemeen geldende eisch der zedelijkheid, maar ook als een dwingende eisch van de gemeenschap." De eischen worden nog betrekkelijk matig gesteld, doch: .Is het beginsel uitnemend, wie is ter uitspreking van het tot hier toe en niet verder.' bevoegd? Is het valscli, waarom dan gebleven op een dwaalweg ? Door halve toepassing zich zelve ongelijk, hebben zij geenerlei steun in beginsels; kunnen zich enkel op de omstandigheden, op de noodzakelijkheid beroepen : maar de ondervinding leert, dat in dit hoogste beroep de uitspraak, naar gelang van ieders inzichten verschilt." (Gr. v. Pr. 210.)

Schallmeyer gaat reeds verder; „Soll demnach einem Volke das aus Ueberbevölkerung hervorgehende Elend erspart bleiben. um.1 ihm dennoch seine generative Tüchtigkeit erhalten oder sogar erhöht werden, so niuss die natürliche Auslese durch eine bemusste ersetzt werden, d. h. in der Versagung der Ehe durch Sitte und Gesetz". Zoo zal men niet meer huwen, doch gepaard worden.

Yon Mangoldt is ook voorstander van wetteüjke bepalingen. Vooraf moet men proeven van overleg en zorg geleverd hebben voor men verlof krijgt te huwen. Volgens de moraal van de sociologie is 't .individu gesubordineerd aan den staat" en zoo ontleent de staat zijn recht tot dezen dwang. Men zij echter voorzichtig. rMen zal de onzedelijkheid vermeerderd hebben: en de ellende niet verminderd. Greven" 8). 't Is na opheffing van den dwang dat in Beijeren 't getal onechte kinderen direct afnam. rWetten, zooals hier en daar zijn afgekondigd, die het huwelijk van tuberculeusen verbieden, zijn zedeloos en tyranniek". Damen. *) .En het despotisme deugt niet, zelfs niet om een volk te dwingen gelukkig te zijn* (Gr. v. Pr. 254).

Ook het tegenovergestelde vindt plaats: Reeds zonder krachtig huwelijksverbod begint de geringe nataliteit in Frankrijk zorg te baren

1) Dr. J. Rntgers. Rasverbetering pag. 20.

2) Dr. C. J. Wyoaendts Francken. Wenschelijk huwelijksverbod, en Prof. Hector Treub, Geneeskundige huwelijkswetgeving 1905.

3) Dr. H. B. Greven. De ontwikkeling der bevolkingsleer. pag. 94, 95.

4) H. J. Damen, 1. c. pag. 300.

Sluiten