Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Het doel van zulke samenkomstjes is enkel onderling genoegen of onderlinge stichting, of liever nog zelfs lichting, gelijk ieder voor zich die verstaat.

Nu, deze onderlinge zelfstichting behoeft zoo weinig mogelijk te kosten.

Men kan daarbij alles geheel opzetten naar het goedvinden der luitjes, die bijeenkomen; men kan daarbij ook geheel blijtven op de hoogte (van hun vorming en ontwikkeling.

Er is ook voor de vorming van zulke onderlinge kringetjes niets tegen — gelijk helaas al meer voorkomt, — dat ieder daarbij in zijn eigen stand blijft, waarbij dan uiteraard de meeste kringen en kringetjes blijlven voor de „kleine luiden".

Elk spreekt dan in zijln eigen taal en gedaohtenkringetje, en hij; laat dan zóó voor zich spreken.

Ieder (vergadert dan liefst in zijn eigen straat of buurt, en in den stijl van „bij-moeder-bhuis."

Wie in zulke kringetjes tot onderlinge zelfstidhting voorgaat, die moet geheel en in alles der lieden één zijn; hij moet ihun passen, gelijik het kleed den man; hij moet gewoon slechts één zijn uit hen.

Al wat boven hen gaal, maakt de luitjes in zulke kringetjes ongemakkelijk. Wie voor hen spreekt, die moet spreken als hun woorden en gedachten; en zóó, dat zij1, — dat is het eigenlijke, — het even goed zelf kunnen doen; hij moet spreken, wat zij; willen hooren.

Kosten zijn daarom aan zulke kringetjes zoo goed als niet verbonden. |

Desnoods geeft ieder, die even kan, er eens zijin kamer, werkplaats, stal of schuur voor.

Of men schikt het onderling voor een kleine huur.

Of men bouwt een dingetje in een hoekje, dat niet veel waard is.

De kosten voor één en ander vindt men wel door een colleetetje te houden, en desnoods twee collecten tegelijk; ieder geeft dan wat in het zakje voor het zaakje, een soort van onderlinge |b,armhartigheid, een goed werkje.

Het gaat hier en daar in zulke kringetjes die er reeds vele zijn, ook met een „voorgangertje" al aardig beter dan vroeger.

In (al van plaatsjes en kringetjes is wel meer dan één „mannetje", die dat geheel in den toon der menschen doet. In de week is hij werkman of doet een nerinkje, en Zondags is hij de mond van het volkje.

Waar men echter zoo ver nog niet is, dat men het zelf naar onderling genoegen af kan, daar laat men één der reizende

Sluiten