Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

op de hoogte gebracht. Maar niet alzoo. Hij doet slechts hier en daar een greep. De meeste mijner ingebrachte bezwaren worden stilzwijgend voorbijgegaan, en weerlegging van vele mijner argumenten zocht ik vergeefs. Waarover ging de strijd?

Over de Heilsfeiten.

Aangaande de Hartog's beschouwing daarover zeide ik in mijn referaat:

„Het is zijne bedoeling, de diepte der heilsopenbaring boven alle feit uit zeker te stellen. Hieruit volgt vanzelf dat men dan ook niet teveel aan die feiten moet hechten. Ze behoeven wel niet te vervallen, maar als ze vervallen moeten, blijft toch de heilsopenbaring dezelfde", (blz. 12) Men leze het Naschrift van zijn boek De Heilsfeiten en overtuige zich, of dit niet eene getrouwe weergave is zijner gedachten. Dit is echter niet eens noodig. Ge kunt volstaan met zijn laatste brochure ter hand te nemen.

Daarin spreekt hij uit, de Twaalf Geloofsartikelen te aanvaarden als zijne „religieuse overtuiging" en verklaart hii: „Wij gelooven de Heilsfeiten niet slechts, wij beleven ze. Ik verdamp geen feiten. Dat is maar schijn. Ik fundeer ze", (blz. 44)

Meen echter niet, dat de Hartog in zijne beschouwing is veranderd. Ook nu ziet hij in de Heilsfeiten geene met het wezen der christelijke religie noodzakelijk samenhangende, historische gebeurtenissen. Hij acht het mogelijk, dat de wetenschap den historischen grondslag dier feiten wegslaat, en meent, dat de christelijke religie naar aard en wezen dan toch dezelfde kan blijven en blijft.

Sluiten