Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zoek en opwekking der verschijnselen door het „aanzitten" rond een tafel werd de naam „zitting" of „séance" gegeven).

De uitbreiding van deze beweging, „Spiritualisme gedoopt, ging zeer snel. In 1848 waren de „Rochester rappings" aangevangen: en in 1851 reeds werd er in New-York eene vereeniging tot onderzoek van het Spiritualisme gesticht. In 1854 ontstond eene tweede vereeniging, waartoe personen behoorden van de hoogste standen, en van groote kennis en geleerdheid. In 1852 was de zaak reeds in Engeland zóo krachtig, dat ook daar zich eene vereeniging vormen kon. Vanuit Engeland verspreidde het zich door het vasteland \ an Europa en in de Engelsche koloniën. In Duitschland verscheen reeds in 1865 een Spiritualistisch tijdschiift, en ook in Frankrijk gaf omstreeks dien tijd Pierart zijn „Revue spiritualiste" uit. Op hetzelfde terrein en toch met eigendommelijke opvattingen bewoog zich die zich gedrongen gevoelde om eene „Revue Spirite te plaatsen naast de Revue spiritualiste. Daarmee was de naam „Spiritisme" geboren, sedert dien tijd gebruikt om de opvatting der zaak aan te duiden in den zin van Rivail, (meer bekend onder zijn pseüdoniem Allan Kardec) die een aanhanger was van de leer der reïncarnatie of zielsverhuizing.

Deze Rivail of Kardec heeft tal van lijvige werken geschreven, waaronder vooral „le livre des esprits en „le livre des mediums" bekend zijn, waarin hij de „leer van het Spiritisme" ontwikkelde aan de hand van door hem van de geesten ontvangen antwoorden op verschillende vragen. In deze „leer" treedt de reïncarnatie met nadruk op den voorgrond, als eene waarheid, door de geesten onthuld; en sedert dien tijd duidt de naam „Spiritisme" die tak van het Spiritualistisch onderzoek en die groep van onderzoekers aan, waarbij de Reïncarnatie als een der hoofdgedachten van de leer van den geest en het geestelijke op den

Sluiten