Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

voorgrond treedt. In ons land echter worden de beide stroomingen en namen veelal verward. Het gewone spraakgebruik koos den korteren naam „Spiritisme" om ook het Spiritualisme aan te duiden; en ook tal van Spiritualisten gebruiken bij voorkeur dien korteren naam. Toch is de naam „Spiritualisme" beter en juister, wanneer men de reïncarnatie als niet bij 't oorspronkelijk Spiritualisme behoorende beschouwt.

Het onderzoek der mediamieke verschijnselen en der „geesten-manifestaties" door middel dier verschijnselen trok in den loop des tijds ook de aandacht van verschillende geleerden in verschillende landen. Reeds in Amerika in de eerste jaren der beweging werden verschillende geleerden gevonden onder de onderzoekers; en in Engeland, Duitschland, Frankrijk, Rusland en Italië traden verschillende verdedigers der zaak op, die zich reeds naam gemaakt hadden en ten deele zelfs beroemd waren op het terrein der wetenschap.

Als zoodanig moeten genoemd worden : Crookes, Wallace, Varley, Gregory, Flammarion, Sardou, Zöllner, Fichte, Ulrici, Karl du Prei, Boutlerof, Aksakof, Lombroso, e.a. Ook werden in verschillende tijden vereenigingen gesticht tot deugdelijk exact-wetenschappelijk onderzoek dezer verschijnselen, zooals b.v. de „Society for psychical research". Van beteekenis is vooral de toetsing der zaak vanwege de „Dialectical society" (in 1869) eindigend met volledige erkenning van hare realiteit door al de leden van de commissie van onderzoek. Telkens deed zich 't feit voor, dat geleerden, begonnen met de zaak te veroordeelen, eindigden, huns ondanks, met ze in hare waarheid te erkennen.

Het is dan ook met het oog op deze herhaalde deugdelijke toetsing der feiten door tal van ernstige, ontwikkelde mannen, ten volle in staat en bevoegd tot exact onderzoek, onbegrijpelijk en beslist afkeurenswaardig, dat nog altijd de groote massa van geleerden

Sluiten