Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

den vorm der afscheiding of doleantie, zorgt gij, dat het oude testament en zelfs de leer des verbonds van het Nieuwe Testament gescheiden wordt.

Ja, indien ik mijne belijdenis uitspreek verdenkt en beschuldigt ge mij van ketterij — alsof het in mij opkomt aan de eenheid de waarheid op te offeren.

Ofschoon ik van harte geloof, dat dit lichaam onzichtbaar is, wensch ik niet mee te doen aan deze phrase om de onwettige pluriformiteit te verbergen.

Mijne belijdenis gaat verder.

2. Ik geloof dat Christus is het Hoofd des lichaams. Die door Zijn Woord en Geest de gemeente regeert. Maar het is nooit de bedoeling Gods geweest, dat het geschreven woord dit Woord zou vervangen, alsof de Heere van de aarde geweken was, en Zijn plaatsvervanger had aangesteld.

De kerk bindt ons aan verouderde uitdrukkingen, zeggen de vrijzinnigen.

Pardon! dat is de kerk niet, maar de inrichting door ons gehandhaafd.

De bovenbedoelde scheiding van hetgeen God vereenigd heeft, is zeer zeker te verklaren uit den nood der tijden, maar dit neemt niet weg, dat de liefdeloosheid, die de kerk der hervorming haarsweegs heeft doen gaan, alsof zij met Rome had afgerekend, een honderdvoudig oordeel brengt over onze kerken, óók in de behandeling, die dit Woord ondervindt in onze college en studeerkamers, ja waar niet al? *

Men herinnert zich, dat in de dagen, toen de polemiek over de beginselen van het separatisme nog in vollen gang was, het beroep op het oude testament onzerzijds, van den kant der afgescheidenen werd gewraakt. Dit geschiedde op dezen grond, dat de kerk in Israël nog verscholen lag, d. i. nog niet onderscheiden was van den burgerstaat. Ik heb evenwel de voldoening gehad een opstel in den eersten jaargang van Troffel en Zwaard

* Cf. mijn „Noch rechts noch links" pag. 44 v. v. over de vraag: „Is ver. eeniging tusschen roomsche en protestantsche kerken mogelijk?"

Sluiten