Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

BIJLAGE.

Proeve van een lezing voor een Moederavond.

De opvoeding vóór het zesde levensjaar.

In den jare Achttienhonderd en zooveel woonden ergens tusschen Amsterdam en Middelburg een tweetal zusters, die bij de geboorte waren genoemd: Heintje en Trijntje, Op den gevoegelijken leeftijd van 23 a 24 jaar traden ze in het huwelijk, en naar behooren ontvingen beiden ongeveer een jaar later een zoon, die naar haren vader genaamd werd Gerrit.

Heintje en Trijntje, Heintjes Gerrit en Trijntjes Gerrit, — zie daar de voorwerpen van onze beschouwing.

De jongens waren goed in orde. Althans, de buurvrouwen verklaarden als om strijd, dat het gezonde, flinke, zelfs knappe jongens waren, en als de buurvrouwen het zeiden, zal 't toch wel zoo geweest zijn. Dit weet ik wel, dat de jeugdige spruiten gezonde magen en ferme longen hadden. Den tijd van spruwdoekjes en luiers, het tijdperk van voeding met de moedermelk, gaan we stilzwijgend voorbij. Daarna begon de vorming van Heintjes Gerrit aanmerkelijk te verschillen van Trijntjes dito, wat veroorzaakte, dat er twee zulke ongelijksoortige producten uitgroeiden, als straks zal blijken.

Wat het eten betrof, Heintje raadpleegde een ervaren dokter, stelde na eenige voorzichtige proeven een lichte, verteerbare en voedzame spijze vast en zei met de Transvaalsche Boeren: „Daar blijf ons bij!"

Trijntje echter geraakte al spoedig aan het sukkelen. Elke buurvrouw of goede kennis, die eens kwam aanloopen, werd in consult genomen over de voeding van den jongen wereldburger en — melk en water, water en melk, maizenapap en gortewater, kindermeel en papbeschuit wisselden elkander om de twee of drie dagen af. Daarbij had ze wel wat van onze jongens als ze in 't voorjaar een verdwaalden jongen spreeuw gevangen hebben, dien ze zoolang volproppen met brooddeeg, uit vrees dat hij zal verhongeren, dat binnen 24 uren stikt. Als mijnheer Gerrit schreeuwde, ging Trijntje maar weer voeren, want ze meende, dat hij steeds

Sluiten