Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ken, en bepalingen gemaakt, die algemeen verbindend voor de gemeenten verklaard worden. Aan het einde van hare werkzaamheden werd deze eerste Synode met de bediening van het heilig Avondmaal besloten. Thans waren er niet maar verspreide gemeenten in ons land; ook hadden zich niet slechts in elke der onderscheidene provinciën de gemeenten tot eene provinciale Kerkvergadering vereenigd; maar al de uitgeleide gemeenten in geheel het land waren van nu af kerkelijk met elkander verbonden. In de Lentemaand van 1836 is in de Hoofdstad van Nederland de vergadering gehouden, die aan geheel de wereld het bewijs gaf dat de Christelijke Gereformeerde Kerk in Nederland opnieuw openbaar geworden en gevestigd was. a)

Het gewicht van deze gebeurtenis kon niet miskend worden. Zelfs de Haagsche Synode van het Hervormde Kerkgenootschap maakte er op hare wijze melding van in haar jaarlijksch verslag. Zij stelde deze gebeurtenis voor als „eene poging om aan de Afscheiding eene zekere vastheid te geven," — en zeide „dat alzoo nu, naast het Hervormd Kerkgenootschap, zich eene nieuwe afzonderlijke secte voordeed."

Reeds waren vroeger uit alle deelen des lands vele adressen aan den Koning gezonden, of ook op de audientie aangeboden. In deze adressen was geklaagd over de maatregelen, die door de overheid genomen werden, om de openbare Godsdienstoefeningen der Afgescheidenen te verhinderen. Den 11 December 1835 kwam het antwoord van de Hooge regeering, geteekend door den Minister van Staat Van Pallandt van Keppel. In dit antwoord werd medegedeeld, „dat door Zijne Majesteit beschikt was op de adressen van onderscheidene personen, die verklaarden zich op de daarbij aangegevene gronden van de gevestigde Hervormde Kerk te hebben afgescheiden, en diensvervolgens verzochten 's Konings goedkeuring, autorisatie en bescherming, ten-

a) Toen reeds noemde zij zich: „Christelijke Gereformeerde Kerk onder het kruis in Nederland."

Sluiten