Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

kinderen zich gesteld hebben onder toezicht van den kerkeraad der gemeente „Keizersgracht", terwijl ook enkelen harer leden zich gevoegd hebben bij de Hervormde kerk.

Groote uitbreiding heeft de gemeente in de eerst daaropvolgende jaren niet verkregen.

Onder de redenen, die daarvoor in het voorafgaande reeds aangegeven zijn, mag zeker ook genoemd worden het toenemend aantal Gereformeerde predikanten in de Hervormde gemeente alhier. Vele hervormden, die vroeger weLmet haar vergaderden, deden zulks nu niet meer, en dachten er althans niet aan om zich bij haar aan te sluiten.

Toch was er bestendig eenige uitbreiding, en verkreeg de gemeente bij den genadigen zegen des Heeren ook steeds meer gunste bij de menschen, althans bij hen die de waarheid liefhadden.

Met diepe verootmoediging over het vele verkeerde dat haar had aangekleefd, en tevens met blijdschap en dank aan den Heere heeft de gemeente dan ook op den 14 October 1885 de vijftig jaren herdacht, gedurende welke de Heere haar niet alleen staande gehouden, maar ook ruimte gemaakt, en rijkelijk gezegend had. Zij deed dit aan den avond van dien dag (een Woensdag) in een openbare samenkomst in de Nieuwe kerk, Keizersgracht, waarbij hare drie leeraren achtereenvolgens een kort woord spraken, en, voorgingen in gebed en dankzegging. De eerste spreker Ds. Neijens wees op het woord door Petrus en Johannes gesproken tot den joodschen Raad, toen deze hun aangezegd had, dat zij ganschelijk niet zouden spreken, noch leeren, in den naam van Jezus: „Oordeelt gij, of het recht is voor God, ulieden meer te hooren dan God; want wij kunnen niet laten te spreken hetgene wij gezien en gehoord hebben". (Hand. IV : 19, 20). Uit de geschiedenis der Afscheiding maakte hij daarbij duidelijk, dat door het vasthouden aan dat hoog en heilig beginsel de scheiding was ontstaan; en dat deze daarin ook hare rechtvaardiging vond.

Sluiten