Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

de consumptie, het dagelijksche gebruik betreft, hetgeen de zaak zelve niet wezenlijk verandert,) is weggenomen. Niemand, ook dus niet bv. de Kerk en de school, heeft in de socialistische maatschappij meer de beschikking over geld en goed. Alles staat onder het oppertoezicht van den Staat. De Staat beschikt over alle inkomsten der maatschappij.

Met de vrijheid van beweging, vooral met de geestelijke vrijheid van bewegingJ) (men denke aan de Kerk, aan de Christelijke school, aan alle Christelijke vereenigingen 3), die zouden moeten bestaan bij de gratie van de meerderheid in den socialistischen staat!) is het dan gedaan. Alles wordt omgezet in één grooten Volksstaat, de Sociaaldemocratie. En die Staat gelijkt op één groote fabriek, waarin alles door ijzeren dwang wordt geregeld, de „vrijheid" geheel denkbeeldig

en m.i. afdoende verhandeling van Stahl in zijne Philosophie des Rechts. Terecht zeide Fr. van Eeden, dat hij na zijne weerloosheidsperiode dit geleerd had, dat „men zelf moet staan om anderen te kunnen bijstaan". Dit is eene gezonde, zuiver Calvinistische gedachte. In dezelfde lijn van gedachten ligt, wat Calvijn eenmaal zeide over den oorlog: „ik zie niet in, waarom men de wolven zou moeten toelaten de schapen te verslinden", en wat ik eens las in een oude, Gereformeerde dogmatiek in verband met het strafrecht: „Wij moeten ons wachten ervoor, dat ons medelijden met de wolven niet ontaarde in wreedheid tegenover de schape n".

>) Hoeveel is er op kerkelijk gebied en op het gebied der Christelijke school niet te danken juist aan de finantieele opofferingen van duizenden, die in een socialistischen staat voor goed onmogelijk zijn!

a) Dit geldt natuurlijk ook voor alle hoogere geestelijke cultuur, waarvoor de meerderheid nooit voelt en ook nooit voelen zal. Alle hoogere cultuur is nu eenmaal aristocratisch van natuur. In dit opzicht heeft het Schriftwoord ook nog een breedere toepassing: „Velen zijn geroepen, maar weinigen uitverkoren" (Matth. 20:16). Dat tegenwoordig vele artiesten socialist zijn, pleit alleen maar tegen hun artiest-zijn. Van Deyssel was het dan ook nooit en Van Eeden keert ervan terug. Zie zijn laatste artikel over Profeet of Koning in de Gids

Sluiten