Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

en naar Zijn eeuwig welbehagen. Geen wonder, dat juist nivelleering dus eene zoo sterk sprekende karaktertrek van het socialisme is. Hier heeft inderdaad de „eenvormigheid van het moderne leven" haar hoogste toppunt bereikt. Hier worden „de grenzen" op allerlei wijze „verflauwd" *).

Maar juist deze nivelleering, dat alles op één peil willen brengen, is dan ook de groote zwakheid van het socialisme. Want zij is de dood voor alle organisch leven. En daarom zal ook óf het leven zelf onder zulk een dwang ondergaan öf het werkelijke leven zal zich altijd weer tegen deze afgetrokken theorieën uit de studeerkamer blijven verzetten, zooals feitelijk heel de 19de eeuw zich verzet heeft tegen de afgetrokkenheden van het opgedrongen liberalisme der 18de eeuw.

Ten slotte komen wij nu tot de vraag: hoe staat het Christendom tegenover de problemen, die zich hier voordoen ? En dan houden wij staande, dat alleen het Christendom de eenzijdigheden van liberalisme en socialisme tot eene hoogere eenheid weet te verbinden, inzooverre het èn de persoonlijkheid èn de gemeenschap tot haar recht doet komen. En dit doet het Christendom, doordat het aan de hand der H. Schrift vooral opkomt voor de gedachte van het organische, van „het ééne lichaam met de vele leden" (1 Cor. 12), voor den groei der dingen (altijd onder de kritiek van Gods Woord), voor het historische, in één woord voor de rijke verscheidenheid des levens met al die natuurlijke ordinantiën, die God blijkens Zijne schepping heeft gewild. Het Christendom gaat niet van allerlei afgetrokken denkbeelden uit, zooals de Fransche revolutie deed met hare „rechten van den mensch" *), maar het tracht bij het licht van

•) Vg. Dr. A. Kuyper, Eenvormigheid de vloek van het moderne leven en Verflauwing der grenzen.

2) Eene nawerking hiervan vindt men nog in de leer van het algemeen stemrecht als een soort natuurlijk, inklevend recht van „den" mensch.

Sluiten