Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

invloed van de leugenleer te veel tegengewerkt worde! Want daar moet de duivel zich altijd mede tooien.

De duivel komt nooit naakt voor den dag in dit leven, onder de belijders des Heeren niet, en zelfs daarbuiten niet. Het is altijd een vermenging van waarheid en leugen. Men moet ten slotte vragen: wat geeft de richting aan; en is het ook zoo: dat de waarheid nog geduld wordt, op voorwaarde van ook de leugen. Als gij de leugenleer maar in woord en handelingen in de Kerk vrij spel laat, wel, waarom zoudt gij dan in uw kring uw „waarheid" niet mogen hebben? Waarom, door U ook daarin te bemoeilijken, zich al te veel bloot te geven, en aanmerkelijk aan invloed en macht verliezen?

En de Synode, het aangenomen hoofd der Kerk, heeft nog openlijk bevestigd wie zij was, . . . door den sterken arm van het wereldlijk gezag in te roepen, tegen hèn die opkwamen voor het gezag van den Koning der koningen alleen, en het recht van Zijn Woord in Zijn Kerk en Huis. Bewijs hiervan? Het werd nog onlangs geleverd in het Gereformeerd Tijdschrift, 12de jaarg. afl. 2, onder den titel „De Regeering door de Synode opgehitst." De Synode heeft bij monde van haar commissie bij de regeering om de vervolging van degenen verzocht, die zich met haar in haar beginsel kerkelijk niet meer konden vereenigen, n.1. van de Afgescheidenen. En sedert dien gevoelde een ieder zich vrij tegenover hen. Zij waren van af dat oogenblik, zoo zegt het stuk teekenachtig juist: „vogelvrij verklaard". Drie machten: volk en kerkelijke en wereldlijke besturen werkten hier van nu af trouw samen.

Dat is dan die leervrijheid, geteekend tot in haar proefondervindelijke vruchten toe; leer -vrijheid, maar dan zulk eene, waarin tot den huidigen dag, de eisch der waarheid onderligt voor den eisch en wil der leugenleer.

Nu hebben wij ons te begeven tot de H. Schrift, en na te gaan, het gepaste ... of niet-gepaste . . . van die samenleving, van hen, die altans voor het uitwendige, tot de Kerk behooren, en van hen, die zélfs voor het uitwendige, vijanden der Kerk zijn, d.i. haar belijdenis openlijk verwerpen.

Leer-vrijheid in de Kerk is lijnrecht met het beginsel van leer-tucht, hetwelk de Schrift voor de Kerk in haar uitwendige gestalte ingesteld heeft, in strijd, en in strijd ook met hetgeen

Sluiten