Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

scheiding op kerkelijk gebied) eenvoudig hebben geaccepteerd. Zij treuren er niet over, maar trachten de zaak principieel te rechtvaardigen en alzoo voor goed te bestendigen. Zij geven onze volksschool eenvoudig voor goed prijs, zooals zij de Volkskerk hebben prijsgegeven.

Gevolg hiervan is, dat ook langs dezen weg, wederom vooral in de groote steden, de jeugd als het ware wordt gedreven in de armen van het socialisme en anarchisme en het meest volslagen heidendom. Men heeft dikwijls gespot met hen, die de openbare school wilden kerstenen. Men heeft medelijdend gevraagd: Zijt gij dan tevreden met „een school met een Christelijk tintje?" Doch het einde is geweest, dat men, door alle pogingen om de Staatsschool te kerstenen te weerstaan of bespottelijk te maken, zelf die school hoe langer hoe meer in ongeloovige richting gedrongen heeft, zoodat thans de „absolute neutraliteit" van Ossendorp c. s. er hoogtij viert. Zoodoende is, juist tengevolge van de afscheidingsbeginselen, de openbare school in de groote steden, die daar nog altijd verre de overhand heeft, waarop zoo duizenden bij duizenden kinderen gaan, overgeleverd aan het meest radicale ongeloof. En zoo moet men dan nu wel vragen: „zijt gij soms tevreden met een school met een socialistisch tintjeP"

Doch genoeg. Er zou nog veel te noemen zijn, waaruit de verkeerde invloed der afscheidingsbeginselen voor Kerk en Volk blijktJ). Wij wilden thans echter uwe aandacht concentreeren op de hoofdzaak, het prijsgeven van de Volkskerk en van de Volksschool en dus van ons volk als volk, van de ouders en de kinderen saam. Wij zouden echter ook nog kunnen wijzen op de algemeene verscherping van de antithese in onze natie, waardoor zij, die afgedwaald zijn, worden vervreemd in plaats van getrokken, en onze natie stelsel-

i) Vg. nog voor eene principiëele bestrijding van het politieke separatisme*

J. W. Verschoor, Het Koninkrijk Gods naar Schrift en Belijdenis? Leiden» A. L. de Vlieger, 1911.

Sluiten