Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

gezien op de donkere, onstuimige golven beneden en te weinig op Hem, die boven lucht en wolken troont. Daardoor hebben zij in de verwarring van het oogenblik een verkeerden, eigenwilligen weg ingeslagen. En nu blijkt het in de uitkomst, dat deze weg niet tot het doel leidt, dat toch oorspronkelijk ook het doel hunner leiders is geweest, want ons volk als volk wordt er niet door behouden, maar ons volk gaat ermee verloren, terwijl alleen een kleine groep, die op den duur noodwendig nog steeds kleiner wordt, behouden wordt.

Laat ons daarom letten, op de teekenen der tijden, vooral in onze groote steden, waardoor God zoo duidelijk tot ons spreekt en laat ons dan toch het ideaal niet laten zinken, maar laat ons inderdaad ,,volharden bij het ideaal" ; laat ons vasthouden in de kracht onzes Gods, gelijk tot hiertoe, aan die leuze: Heel de Kerk en heel het volk, of m. a. w. tegen- de revolutie het Evangelie, maar ook tegen de afscheiding het Verbond.

Ja, daar gaat het om: het Verhofid. Zooals de reformatoren tegenover de Anabaptisten of Dooperschen het Verbond der genade hebben gehandhaafd (de heerlijke gedachte, dat God Zijn verbond opricht met ons en met ons zaad) en daardoor Volkskerken hebben geformeerd, beslag hebben gelegd ook op het volk der toekomst, zóó hebben ook wij tegenover de Separatisten het Verbond te handhaven en aan de Volkskerk ook in ons Vaderland vast te houden.

Juist bij ons zijn Kerk en Volk zoo innig verbonden, omdat hier in Nederland de reformatie tevens was de geboorte der Hollandsche natie. Zien wij dan wel toe, de ontbinding onzer Volkskerk zou dus voor ons, naar den mensch gesproken, ook de ontbinding onzer natie ten gevolge kunnen hebben.

Houden wij dan maar vast ook temidden van allerlei zwarigheid, strijd en moeilijkheid in kinderlijk geloof aan dien God des Verbonds, van Wien Prins Willem I eenmaal getuigde: „Ik heb een verbond gemaakt met den Potentaat der potentaten". Er is veel, ontzaglijk

Sluiten