Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Om de beteekenis van dit feest goed te kennen, moeten we aantoonen:

I. Hoe het is ontstaan; en I!. Wat het ons leert.

I.

Onder de Monarchiën der oude wereld besloeg, nevens Egypte, Babyion en Assyrië, het Perzische Rijk geruimen tijd een voorname plaats.

Over dat rijk regeerde 486—465 vóór Chr. koning Ahasveros, zeer waarschijnlijk dezelfde, die in de ongewijde geschiedenis Xerxes wordt genoemd, en die, wegens zijn mislukte krijgstocht tegen de Grieken, algemeen bekend is.

In de dagen nu van dezen Monarch verkeerde het Perzische Rijk in grooten bloei; want deze Ahasveros regeerde, van Indië af tot aan Moorenland toe, over niet minder dan 127 landschappen, of Satrapiën, zooals het in het Perzisch genoemd werd ; terwijl de pracht van zijn paleis buitengewoon groot was. Zoo waren er, om maar eens iets te noemen, witte, groene en hemelsblauwe behangselen, of gordijnen, gevat aan banden — embrasses zouden onze dames zeggen — van fijn linnen en purper, in zilveren ringen en aan marmeren pilaren.

De divans, dat zijn lage rustbanken, waarmee de zalen aan de binnenwanden waren omgeven, waren van goud en zilver, op een vloer van porfiersteen; of ze waren rustende op een vloer van marmer en albast en andere kostelijke steenen.

In het derde jaar zijner regeering maakte Ahasveros een maaltijd voor al de vorsten en overheden zijns Rijks; een feest, dat een half jaar duurde, en besloten werd met een feest voor al de bewoners der residentie, n.1. van den burcht Susan ; een feest dat zeven dagen aanhield.

Op den laatsten dag van dit volksfeest, toen des Konings hart vroolijk was van den wijn, gebood Ahasveros, dat men de Koningin Vasthi in de feestzaal zou brengen, teneinde vorsten en onderdanen haar

Sluiten