Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

spreken in ecstase. Schmiedel J) vertaalt glossa door »Zungensprache. en wijst er op, dat de overgang van glossa = taal tot glossa = Zungensprache eenzelfde is als de overgang van glossa = tong tot glossa = taal. Hij verwerpt een afleiding van glossa = verouderde uitdrukking of tong of vuurverschijnsel (Acta 2). Weiss 2) gaat uit van glossa in de beteekenis van »verouderde, niet meer begrijpelijke uitdrukking» ; en omdat glossa altijd daar gebruikt wordt, waar sprake is van een spreken met God, heeft het de nevenbeteekenis van »hemelwoord« gekregen; deze beteekenis kon gemakkelijk overgaan in die van »hemeltaal«.

Lombard 8) verwerpt de afleiding van glossa = tong of vuurverschijnsel of verouderde uitdrukking en leidt den naam van het besproken verschijnsel af van glossa = taal.

De uitdrukking yhoaaaig IuIelv is de terminus technicus geworden voor het verschijnsel.

Voor de opvatting van Lombard is veel te zeggen. Men meende in het »lallen« van dengeen, die door den Geest geinspireerd was, een taal te hooren.

Wanneer nu iemand in geestverrukking zich uitte, dan zeide men: »hij spreekt (in) de taal< (sv yhnaarj laltiv) daarmede bedoelende het ongearticuleerde spreken in dien toestand. De glossolalie klonk verschillend, zooals talen verschillend klinken en zoo kon men zeggen: (in) de talen spreken« (yfooooccig letten). Hij heeft het vermogen, de gave om (in) dc taal te spreken, werd uitgedrukt door vylwaoav eyti*. Zoo kon men ook zeggen hij bidt in de taal (yhoaarj).

Onder yevrj yluaacov verstond men de verschillende soorten van glossolalie (soorten van de talen).

') Schmiedel, Hand-Com. z. N. T. II,,, 1892, pag. 85.

2) Weiss Meyer's Kom. z. N. T. 5, 1910, pag. 338.

3) Lombard. De la glossolalie, 1910, pag. 165.

Sluiten