Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

en van dien arbeid in belangrijke publicaties getuigenis afleggen. Een fransch criticus zegt van hen: „ils ont su, en conservant toute leur liberté d'esprit, donner un exemple aujourd'hui trop rare de cohésion, de solidarité et de collaboration philosophique".

Zij zijn in het geheel geen orthodoxe Kantianen. Altijd hebben zij het als hun bedoeling uitgesproken te trachten, eerst Kant uit zichzelf volkomen te verstaan, en dan zijn methode steeds consequenter toepassend, in zijn systeem de noodwendige verbeteringen en aanvullingen aan te brengen. Over het principieele en in centrale kwesties bestaat bij hen eenstemmigheid. In het bijzondere behoudt ieder zijn volle vrijheid. Ik persoonlijk kan mij b.v. noch met Cohen's noch met Natorp's opvatting van de verhouding van Ethiek en Religie vereenigen.

Ongetwijfeld — en hoe zou het anders kunnen ? — worden hun resultaten geenszins algemeen, ook niet door alle andere Kantianen, aanvaard. Inzonderheid heeft men hun de hebbelijkheid verweten om bij alle mogelijke filosofen, met Democritus en Plato te beginnen, hun eigen kritische grondgedachten te willen terugvinden. — Intusschen, als logika werkelijk wetenschap is, dan is er ook maar ééne ware logika. En gesteld nu eens, dat dit de kritische was, zou het dan zoo vreemd zijn, dat de waarlijk eminente denkers met meerder of minder zuiverheid, klaarheid en consequentie de grondgedachten daarvan

Sluiten