Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

wereld, en op den troon van Horus zitten voortaan de koningen van Aegypte.

Zoo zijn de hoofdmomenten der Osiris-mythe, natuurlijk met tal van varianten en parallelle episoden.

Wat willen de Aegyptenaren met die Osiris-figuur? Osiris is het gepersonifieerde natuurleven, dat doorbreekt, dat opstaat uit den dood. Osiris is het in den dood sluimerende levensprincipe. Natuurlijk drukten de Aegyptenaren dat in mythologische vormen uit: Ze vereenzelvigen Osiris nu eens met dit, dan weer met dat natuur-phaenomeen. Dat is tevens de oorzaak, waarom er onder de aegyptologen nog altijd verschil bestaat omtrent den eigenlijken aard van Osiris. Men vergeet n.1. dikwijls, dat de mythologie andere, concrete uitdrukkingsvormen bezigt voor wijsgeerige gedachten, dan wij plegen te doen, zoodat die mythologische vormen eerst moeten worden getransponeerd, voordat wij, die niet meer mythologisch denken, ze kunnen verstaan.

We vinden hier hetzelfde misverstand, als lange jaren heeft geheerscht omtrent den israëlietischen Jahwe. Men noemde hem een krijgsgod, omdat hij in den krijg zijne macht openbaart, of vulkaangod vanwege de beschrijving van het verhaal in Exod. 19, of een pestgod, omdat hij het leger der vijanden door ziekte vernietigt, enz. In waarheid is Jahwe geen van die alle, want hij is alle te zamen.

't Zelfde geldt van Osiris. Men heeft hem Nijlgocl genoemd, en kan zich beroepen op een lied van Ramses IV: gij zijt inderdaad de Nijl, breed over de velden in het begin van den zomer; goden en menschen leven door

Sluiten