Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

die in de aarde gezaaid wordt, is dood, is als een mummie, waarin het leven sluimert. Wordt die korrel onder bepaalde ceremoniën gezaaid, d. i. begraven, dan ontwaakt hij tot nieuw leven. De bij het zaaien plaats hebbende treur-ceremoniën zijn evengoed van religieuzen aard als de ceremoniën bij de lijkkist. Trouwens Osiris is de eerste, die aan de menschen den landbouw heeft geleerd: de kunst om uit den dood het leven te halen. Om te weten, hoezeer de zaaitijd een tijd van religieuze riten was, en het zaaien zelf een heilige handeling, behoeft men Frazers Golden Bough maar op te slaan. De kern der Osiris-mythe drukt ongetwijfeld dezelfde gedachte uit. Gebruikt ook niet Paulus in het bekende opstandingshoofdstuk ') hetzelfde beeld, als hij spreekt van het lichaam, dat gezaaid wordt en het lichaam, dat wordt opgewekt?

Of men in de uitwerking zoover mag gaan als Moret in zijn Rois et Dieux d' Egypte, die spreekt van Osiris sauveur en Osiris rédempteur, wiens dood aan de menschen het leven geeft, weet ik niet. Het is niet te ontkennen, dat hier alle elementen liggen om tot eene vergelijking te komen: dat de dooden met Osiris sterven, om met Osiris op te staan tot een nieuw leven, en dat kleuren, klanken en vormen voor het nieuw-testamentische opstandingsgeloof op zulke gedachte teruggaan, lijkt mij niet onwaarschijnlijk. Maar verder dan kleuren, klanken en vormen gaat de gelijkenis dan ook niet. Zit de osiriaansche voorstelling geheel in physieke ideeën vast,

1} 1 Cor. 16.

Sluiten