Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

blijkt echter, dat men het verschil tusschen het vegetale en het animale leven voelde en in afzonderlijke vormen uitdrukte. Kwam de vegetale idee geschikt tot uiting in den zaai- en oogsttijd, het animale leven vond nog andere uitbeelding. Duidelijk wordt de bedoeling bij het ceremonieel van den doop der inwijding in de Attis-mysteriën. Degene, die ingewijd worden zou, daalde neer in een put, welke dan van boven luchtig werd bedekt. Een stier, voorstellende Osiris, werd geslacht en zijn bloed stroomde door de openingen van de putbedekking heen op den „doode", waarna hij, met bloed bevlekt, uit den put opsteeg, om de eerbewijzen der mede-ingewijden te ontvangen als een, die uit den dood was opgestaan tot een nieuw leven, en wiens zonde was afgewasschen door het op hem stroomende bloed. Als een nieuwgeborene werd hij gedurende eenigen tijd met melk gevoed.

Het is niet moeielijk, in te zien, hoe de grondgedachte ook van dezen ritus — ik noem er maar één uit vele! — geen andere is dan de boven besprokene: uit den dood komt het leven voort. De ingewijde is door den doop in den dood geweest, en het is dezelfde metaphoor door Paulus gebruikt in zijn bekende woord ') over het met Christus sterven en het met hem opstaan tot een nieuw leven. Zelfs de voorstelling van het voeden met melk vindt bij den apostel zijne uitdrukking. Maar alweer: in welk een andere gedachtenwereld verplaatst ons het apostolisch woord!

De voorstelling, dat het nieuwe leven, dat uit den dood

1) Rom. 6:4 vlg.

Sluiten