Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

aflegden, zich tot des Heeren Tafel spoeden en hun hand leggen op het brood der kinderen, dat voor Gods gunstgenooten gebroken werd, terwijl diezelfde Avondmaalgangers, gevraagd om rekenschap te geven van de hope die in hen is, ach, dikwerf geen onderscheid blijken te kennen tusschen hun rechter- en hun linkerhand en van geen enkele Godsdaad weten te gewagen waaruit kennelijk zou zijn, dat waarlijk honger naar het Brood des levens in hunne ziele werd gewrocht. En dan roemt men vaak nog op den gezonden staat, op het geestelijk peil van zulke gemeenten — blijkbaar immers uit de schier algemeene viering van dit hoogheilig sacrament! —

Nog een enkele opmerking over ditzelfde punt.

Ds. Mulder toornt geweldig over het brengen van leugen in de Kerk. Inderdaad, dat is ook een ontzettende zaak, waartegen nooit enrstig genoeg gewaarschuwd kan worden. Maar ik veroorloof mij toch de vraag te stellen, of zijn toorn zich tegen het rechte voorwerp keert.

Welk standpunt draagt meer het stempel van waarheid, van eerlijkheid aan het voorhoofd: het zijne of het onze ? Brengt onze opvatting van het belijdenis-doen het gevaar met zich mêe, dat daardoor den belijders een valsche grond van vleeschelijke gerustheid onder de voeten geschoven wordt? öf wordt het leugenachtige en onware (hoe onbedoeld dan ook) bevorderd in de Kerk, door de opvatting en praktijk zooals die te dezer zake in de Geref. Kerken gangbaar is ?

Hoe gaat het gemeenlijk toe ? Op zekeren tijd wordt aan de gemeente bekend gemaakt, dat de navolgende personen toelating tot het H. Avondmaal hebben verzocht

Sluiten