Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zelfs bezwaar begonnen te maken om de ouderlingen, zóó voortgaande, als ambtsdragers in hun woningen te ontvangen; de klagers werden met een kluitje in het niet gestuurd en de kerkeraad ging door, gesterkt door de Chassis, die tegenover protesteerende broeders uit Veenendaal als haar gevoelen uitsprak, dat hun kerkeraad de zaken te V. wijs en bedachtzaam bestierde. Bedachtzaam — o zeker! het heeft aan „tactische" overwegingen bij de broeders niet ontbroken; maar wijs... ? daarover konden, naar mij voorkomt, de gevoelens wel eens verschillend zijn. —

Ook het belijdenis-doen was sinds een paar jaar spaak geloopen. Ongeveer een jaar na mijn ontzetting maakte ik aan den kerkeraad kenbaar mijn bezwaar tegen de vragen aan welker vaststelling ik te voren had meegewerkt. De broederen deelden mijn gevoelen niet. Mijn verzoek, om den tegenwoordigen predikant, om zijner conscientie wil, vrij te stellen van het doen der hier geldende belijdenisvragen en hem toe te staan zich van zóódanige vragen te bedienen als in andere gemeenten gebruikelijk zijn (b.v. die van Voetius) werd van de hand gewezen. Ik behoefde geen consciëntiebezwaar te hebben, meende men, en derhalve was er voor den kerkeraad geen reden om het vastgestelde buiten werking te stellen. Toen ik bij latere gelegenheid den kerkeraad erop wees, dat hij toch geen bezwaar maken zou om lidmaten, die elders op Voetius' vragen belijdenis gedaan hebben, op attestatie over te nemen en in te boeken, werd dit wel toegestemd, maar zonder dat billijking van mijn verzoek het gevolg ervan was. En toen ik de laatste maal de onderhavige kwestie ter sprake bracht, werd niet eenparige stemmen op

Sluiten