Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

wondering koesteren; hij werd werkelijk tot martelaar zijner overtuiging, want daarvoor moest hij zelfs langen tijd in de gevangenis zitten in de jaren tusschen 1850 en 1860, toen zulks nog mogelijk was. Deubler is stellig niet iemand, die naar de een of andere oppervlakkige neiging zijn levensbeschouwing heeft gevormd, maar iemand, die geheel en al misleid door de stroomingen zijner eeuw tot verloochening van geestelijke wijsheids# bronnen is gekomen. Zeker, tot aan zijn dood behield hij zijn levensvreugde; maar dat deed hij, omdat hij in het tijdperk leefde, waarin men nog verblind kon zijn door den glans van zuiver natuurwetenschappelijke resul# taten; eerst voor de later levenden konden zich de ge# volgen aantoonen, die zulke voorstellingen als hij zich maakte, voor het zieleleven hebben. Deubler is een be# roemd geworden voorbeeld voor een zekere zielsgesteld# heid van den jongsten tijd. Men zou veel van dergelijke voorbeelden kunnen noemen. Zij zouden het bewijs le# veren, dat althans vele personen van dien tijd konden gelooven, dat de natuurwetenschap een omstandige ver# klaring van de beteekenis van deze wereld geeft. De kennis der natuurwetenschap zal men kunnen noch willen tegenhouden, want ze leeft in alle veroveringen optech# nisch gebied, die de moderne mensch noodig heeft, in alles, wat hij aan nuttige inrichtingen in zijn leven heeft aangebracht. Wanneer echter de menschelijke geest een# zijdig op die resultaten der natuurwetenschap is gericht, dan verliest de mensch zijn samenhang met het geestes# leven, met het zieleleven in zijn eigen innerlijk wezen. Menschen als Deubler doorzagen nog niet, dat de natuur# wetenschap wel nieuwe vragen stelt, maar geen nieuwe antwoorden voor het zieleleven brengt. Zijn levensopvat# ting zou zich steeds verder moeten verspreiden, indien naast de natuurwetenschap niet een geesteswetenschap bestond, die tegen haar opgewassen is.

Daarom zijn zij, die zich in de anthroposophische

Sluiten