Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

van voorbereidend-hooger onderwijs, niet omdat wat daarover gezegd wordt op zich zelf en direct te maken heeft met het stelsel van vakleeraren, maai omdat het op zeer duidelijke wijze den eigenaardigen geest typeert, waarin de Commissie gearbeid heeft bij het ontwerpen en in elkander zetten van haar onderwijs-voorstellen. Indirect staat het er wèl mee in verband. Uit dezen geest moest wel voortkomen het vasthouden aan het stelsel van vakleeraren. De Commissie laat dan los wat zij zelve noemt het „ideaal", de „ideale inrichting" van een onverdeelde en ongesplitste school van voorbereidend-hooger onderwijs. Zij zelf is het, die niet minder dan tien kostelijke voordeelen van zulk een school opsomt. Ik geef die voordeelen hier op een rij:

a. opvoedende werking van alle onderwijs in

welke vakken ook;

b. algemeene vorming van den geest, vooral bij

het onderwijs in de talen;

c. zuivering van den smaak;

d. betere gelegenheid om juist te leeren denken

en spreken; ') .

e. kweeking van eene op het ideale gerichte gezindheid ;

f. betere gelegenheid om juist te leeren waarnemen ;') ju

g. opwekking van het gevoel voor de schoonheid der natuur, en van het besef van de diepte

van haar wezen en leven;

h. het groote voordeel dat men de gewichtige keuze van een speciaal vak van studie zal kunnen

uitstellen tot een later tijdstip,

i. het groote voordeel van nog aan de hoogeschool van studie te kunnen veranderen,

j. de breedere gemeenschappelijke grondslag,

T\ Tlt 7PP betere gelegenheid, omdat anders het noemen van dit voordeel wLh hier geen zin heef? de Commissie onderstelt toch zeker dat men ook bij deg thans doorÊ haar voorgedragen regeling ,al kunnen leeren denken, spreken en waarnemen.

Sluiten