Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

dat ten uwent zoo onbestreden „grassirt". Alle eigenlijk vakonderwijs brengt, naar onze vaste overtuiging, geestelijke verarming mee voor docent en leerling beide. Ook voor den docent. Om een oorlogsterm te gebruiken: hij graaft zich in in zijn vak, met al de droeve gevolgen van dien.

Denk u de zaak toch eens goed in en maak u eens eens oogenblik, neen een tijd lang los van de „ornières", het oude wagenspoor der gangbare paedagogische overwegingen, ik houd mij overtuigd dat gij met mij zeggen zult: wat wij hier op de Maan nu hebben, moet niet alleen kunnen, maar het zal ook opleveren eminente voordeelen. De tyranie der Universiteit zal ophouden, en er komt ruimte voor de waarlijk vormende krachten, die in voorbereidend-hooger onderwijs moeten en kunnen gelegen zijn. Maar natuurlijk dit alles onder ééne al weer persoonlijke voorwaarde: de beschikking over goede docenten. Op deze voorwaarde staan wij onverbiddelijk. Misschien mag ik daarover nog iets zeggen, en ook over wat wij dan verstaan onder de werkelijk vormende kracht van voorbereidend-hooger onderwijs.

Anselmo. Ik moet wel eenigszins glimlachen over uw onverbiddelijken eisch van goede docenten, maar mag ik vragen: wat doet gij met de minder goede docenten, die er toch óók zijn?

Dr. Balthasar. Mijn waarde Anselmo, uw bezwaar geldt toch minstens evenzeer uw eigen stelsel van onderwijs. Wij ontslaan de minder goede docenten. Maar wij hebben er iets op bedacht, dat zeer praktisch is en uitnemend werkt. Wij hebben hier een Huis der Invaliden opgericht, ten deele uit overwegingen van humaniteit: een ontslagen leeraar wordt daar met vrouw en kinderen kosteloos opgenomen, maar tevens is de ietwat stekelige naam van het Huis door ons gekozen als prikkel voor den man, om spoedig om te zien naar een meer

Sluiten