Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

aanvangsstadium. Men zal dus gevoelen, hoe geheel onwetenschappelijk het was, den Pentateuch te willen analyseeren op grond van de afwisseling van een enkel woord of van een enkele uitdrukking. Eer men daartoe een poging mocht wagen, diende men eerst te komen tot cene nauwkeurige vaststelling van den tekst. De tot dusver gebruikelijke methode van bronnenscheiding geleek op het bouwen van een huis zonder fundament.

De tot hiertoe over het tekstkritisch vraagstuk gevoerde strijd raakt dan ook nog de kern der kwestie niet. Het gaat niet aan, op grond van algemeene overwegingen de meerdere betrouwbaarheid van den M T boven de vertalingen, met name de LXX, te betoogen, of omgekeerd, en daarmede de zaak voor afgedaan te rekenen. Noodig is een nauwkeurig détail-onderzoek van elk bizonder geval. Doch, zonder op het resultaat van dit onderzoek vooruit te loopen, durf ik toch wel veronderstellen, dat er veel onzekerheid ten aanzien van den juisten tekst zal blijven bestaan, en het is juist deze onzekerheid, welke aan de tegenstanders der vier-bronnen-hypothese zulk een machtig wapen in de hand geeft. *) Indien er ten aanzien van den gebezigden Godsnaam in vele gevallen tekstkritische onzekerheid heerscht, wordt daardoor de afwisseling der Godsnamen als criterium voor de bronnenscheiding volstrekt onbruikbaar.

Is alzoo door de tekstkritiek de waardeloosheid van het criterium der Godsnamen in het bizonder en van het verschillend spraakgebruik in het algemeen duidelijk aangetoond, ook nog van eene andere zijde is het argument van het spraakgebruik, waarop vooral sterke nadruk is gelegd door Strack -), König3) en Holzinger 4), van zijn beteekenis beroofd, en wel van uit

1) Vgl. Wiener, Essays, bldz. 19.

2) Einleitung in das Alte Testament4, bldz. 42 v.v.

3) Einleitung in das Alte Testament, bldz. 147 v.v. Vgl. ook Die moderne Pentateuchkritik, bldz. 91 v.v.

4) Einleitung in ëen Hexateucli, bldz. 93 v.v. 181 v v. 282 vv 338 v.v.

Sluiten