Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

van Gods naam werkzaam te wezen. Tegen de tweeërlei moraal in de leer van consilia en praecepta richtte hij zich onvoorwaardelijk; de christelijke volmaaktheid moet niet worden gezocht buiten, maar binnen de grenzen van het menschelijk beroep.1) Het „bij de gratie Qods" werd aldus de machtspreuk, welke de uitoefening van alle menschelijk beroep sierde.

Al wordt zoo grif toegegeven, dat met de kosmologische beschouwing van het Calvinisme een levenwekkend beginsel werd beleden, dat ook op de economische verschijnselen vervormend moest inwerken, toch is de wijze, waarop door Weber.de

*) Wonderlijk is de wijze, waarop dit geconstrueerd wordt door Fuchs, Der Oeist der bürgerlich-kapitalistischen Gesellschaft, München en Berlijn, 1014.

Met Weber erkent hij de levendige bemoeiingen met het bedrijfsleven, door het Calvinisme gewelkt, maar de oorzaak van dit verschijnsel zoekt hij in het feit, dat de calvinistische geloovigen dit drukke doen begeerden als verdoovingsmiddel voor anders ondraaglijke zielepijn. „Die calvinistischen Seelsorger pflegten namlich ihren Schaflein, die sich um Hilfe in diesen Gewissensnöten an sie wandten, in der Hauptsache zwei Ratsohlage zu erteilen. Einmal empfahlen sie dem Betreffenden, sich einfach für erwahlt zu halten, da ja Zweifel daran schon unzulanglichen Glauben und mithin mangelnde Wirkung der Gnade verrate. Damlit derselbe nun aber dieses Glaubens wie der eigenen Erwahlung auch gewiss werde, scharften sie ihm des weiteren rastlose Berufsarbeit als ein vorzügliches Mittel ein, um den Zweifel zu verjagen und die Sicherheit des Gnadenstandes zu erlangen." „Diese in Werken sich aussernde Glaubensgnade und ebenso dieses Beweisen des Glaubens mittels trefflicher sozialer Leistungen war ein Fort von Gott und ebenso ein Fort voin sich selbst.' „Die Forderung rastloser Berufsarbeit zu Gottes Eh.re ist eben, wie schon erwahnt, ein Ausweg, eine Ablenkung aus sChweren Gewissensnöten gewesen, ein Ventil für den unter unertraglichem Drucke stellenden calvinistischen Glaubigen, an sich ein völlig irrationales, durchaus nicht in der Konsequenz des calvinistischen Gottesbegriffs und des aus ihm entspringenden Pradestinationsdogma liegendes Moment."

Fuchs geeft in het voorwoord de niet-overbodige mededeeling, dat hij twaalf jaren lang over zijn onderwerp heeft gedacht en! zich even langen tijd heeft beziggehouden met het verzamelen van materiaal.

Sluiten