Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

vragen een onbevredigend antwoord vinden.

Ach, waarom toch immer die verdeeldheid waar we op eenheid hoopten? Gaat dan niet boven wat ons scheidt, Christus die ons bindt?

Roept daar dan niet een menschheid, een ontwikkelde menschheid: Christen wie zijt gij? Wat leert gij? Verdedig Uw geloof! Wij „weten" wat wij belijden, maar gij?

W^ordt het dan niet meer dan tijd dat Christus- Kerk het antwoord geven gaat ?

Ja, indien men toch eens in plaats van het telkens maar weer uit eigen kring uitbannen, het altoos maar weer „afscheiden" dan van deze en dan van die, aanving samengang te zoeken, met allen, die zich opmaken om den buiten-Godlevenden vromen en onvromen mensch tot Hem terug te leiden, hoeveel meer zou men van zijn liefde tot God en daarom ook tot zijn naaste, blijk geven.

Hoeveel meer ook zou men „de wereld waarvoor men, o, zeker wel bidt, maar nog al te weinig werkt, toonen de realiteit van Christus-bede : Vader, dat zij allen één zijn !

In 1552 reeds schreef Calvijn1) „Maar het behoort tot de hoofdkwalen van onzen tijd, dat de afzonderlijke kerken zoo uitééngereten zijn, dat nauwlijks de saamhoorigheid als menschen onder ons geldt, laat staan dan de heilige gemeenschap der leden van Christus,2) die dat wel allen met den mond bekennen maar slechts weinigen beoefenen het ook oprecht met der daad.

Tien zeeën wil Calvijn oversteken, als het maar eenigzins bevorderen kan, dat „ernstige mannen uit de gewichtigste kerken te samen kwamen om de afzonderlijke artikelen des geloofs vlijtig te bespreken en de zekere schriftleer overal het gemeenschappelijke3) de nakomelingsschap achter te laten .

') Wij ontkenen een en ander aan : „De Internationale strekking van het Calvinisme" door Ds. H. Koffijberg. „Deze historische schets" zij vooral den jongeren ter lezing aanbevolen.

2) Daartoe zal ook Dr. Ubbink Dr. de Hartog wel rekenen.

3) Wij zouden hier willen doen volgen : „den tijdgenoot te toonen en

Sluiten