Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

'A&t'/vtj Kretschmer (Glotta 14, 177, 3) en zie Steph. Byzant. icS-ccq'ó S-eó§ en over 'AO-f/rtj z. nog Glotta 19, 105.

De Hemelgod, hetzij als ai&i'/Q of*ai9-tv<;, „brander" wonend in het brandend heete luchtpaleis, hetzij als hoogte-of berggod tronend op den rug der „berghoogten" de IJaXAaq, (ö$ of) tj ndk).ti ~ nakktxai, zooals Homerus, niet toevallig juist van zegt (T 351): ij ó' cigjiy eixvicc . . . . ovytcvov

kxy.uTt7iai.xo ói' ai&èQoq (dit jiakkeiv •— {taaaeiv tov xSQavvóv is natuurlijk volksetymologisch in Iltc).).a§ gelegd!) geeft echter nog niet het gedachtestadium weer, dat wij voor de door ons bedoelde feiten noodig hebben.

Inderdaad, men zal, indien wij ons niet geheel vergissen, de concentrische eenheid der makrokosmische en mikrokosmische levensfuncties: wereld—*■ god—►mensch —►dier—*■ plant moeten aanvaarden. Projectie van anthropocentrische, zuiver menschelijke levensfuncties aan de sfeer, in den hemel en daarmede in het leven der goden, en dit met een geen bijzonderheid schuwende consequentie is waarschijnlijk de sleutel voor zeer vele ons bij oppervlakkige beschouwing onbegrijpelijke verbindingen.

Vroeger heb ik reeds uitgesproken 1), dat aldus lat. cardo „keerpunt"; ook „as, wereldas, pool" met lat. cor, gen. cord-is, gr. xaQÓ-ia samenhangt1). Kort geleden heeft ons medelid Böhl in een nog niet uitgegeven studie van de Labyrinthvoorstellingen bij de Grieken en aan dezen grenzende volken, een m.i. volkomen geslaagde verklaring gegeven, die zich in hetzelfde vlak beweegt.

Als poging mijn weg te banen, wil ik nog aan een paar zeer concrete verwante voorstellingen herinneren, die meestal ook tegenwoordig nog als beeldspraak, ja als dichterlijk symbool worden beschouwd, omdat men niet kan besluiten de onmiddellijke realiteit der in dat parallelisme verbouwde zienswijze te erkennen en te aanvaarden.

') Altitalisches Wörterbuch, p. 72; vgl. voor het vocalisme a ~» o ook lat. pars portio.

Sluiten