Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zoo zeer bezoedeld had. Hij gevoelde eene bange vreeze. Hij zweeg en zijne beenderen werden verouderd, zijn sap veranderde in zomerdroogte, tot dat hij, door voorkomende genade uitgelokt, boetvaardig belijdenis had gedaan van zijne groote overtredingen.

Met welk eene nederige vrijmoedigheid daarentegen, met welk eene opgeruimdheid en blijdschap ziet de mensch op tot God, wanneer hij met zijne hulp eene verzoeking ontweken of bestreden, of met teedere naauwgezetheid van zijne roeping zich gekweten heeft. Het ontbreekt hem niet aan de heugchelijkste gewaarwordingen van het beloonend welbehagen des Alomtegenwoordigen, aan wien Hij de eere der overwinning geeft, en hij mag ze beschouwen als een onderpand, dat hij in de kracht Gods bewaard wordt door het geloof tot de zaligheid, die in den laatsten tijd geopenbaard zal worden. Ook te midden der droevigste tegenspoeden, der hevigste smarten en bij het vooruitzigt eener donkere toekomst, is hij getroost en bemoedigd. Want de vreeze des Heeren is een sterk vertrouwen; daarmede gewapend kan men zeggen • // de Heer is mijn Herder, mij zal niets ontbreken; al ging ik ook door een dal der schaduwen des doods, ik zal niet vreezen, want de Heer is met mij, zijn stok en zijn staf, die vertroosten mij."

Vertroosting! Ja, ook die is het deel des Godvruchtigen, van den mensch die geduriglijk vreest, daar hij in de blijdschap, de vertroostingen des Heiligen Geestes wandelt. Het gansche voorregt van hem, die in den Zoon van God gelooft, is uitgedrukt in dit ééne woord der Schrift, dat hij een kind van God is, een kind van God zich mag weten, mag gevoelen. Maai' hoe weet? waardoor gevoelt hij het zich? Door de onderwijzing , de leiding, de vertroosting des Heiligen Geestes. Troosten is de hemelsche naam, waarmede jezus de

Sluiten